ไวรัสได้รับการรู้จักกันมานานในการทำอีกครั้งโดยใช้กลไกทางพันธุกรรมของเซลล์ที่พวกเขาบุก เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการดังที่กล่าวถึงแล้วเมื่อเวลาผ่านไปจุลชีวันกลุ่มนี้ได้เหลือร่องรอย DNA ไว้หลายพันชุดเรียกว่า transposons ตลอดทั้งสารพันธุบาป (genomes) ในหลายรูปแบบชีวิตรวมทั้งหนูและมนุษย์ การเรียนค้นคว้ามานานนับทศวรรษก่อนหน้าที่ผ่านมามีแนวความคิดว่าการแทรกแซงของไวรัสกลุ่มนี้มีหน้าที่สำคัญสำหรับการดำเนินการของยีน

การกำหนด transposons ที่ระบุว่ายีนใด แม้กระนั้นได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นความท้าทายเนื่องมาจาก transposons อาจมีอิทธิพลต่อยีนใกล้เคียงหรือที่ตั้งอยู่ห่างไกลในดีเอ็นเอของโมเลกุลโซ่

เผยแพร่เมื่อวันที่ 13 เดือนธันวาคมที่ Genome Biology การเรียนรู้ครั้งใหม่นี้จะอธิบายถึงแนวทางการสำหรับเพื่อการรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมนอกเหนือจากนี้เกี่ยวกับตำแหน่งรวมทั้งอิทธิพลของการแทรกแซงของไวรัสใน genomes ระบุยีนที่อาจควบคุมโดย transposons ที่ใช้งานอยู่ (ส่วนมากจะถูกห้ามโดยกลไกการป้องกันของเซลล์ของพวกเรา)

หนึ่งในผลจากการศึกษาค้นคว้าและทำการวิจัยที่น่าสนใจจากการเล่าเรียนของเราคือ transposon ตัวเดียวสามารถควบคุมยีนได้มากกว่าหนึ่งยีนและยีนหนึ่งตัวสามารถควบคุมโดยtransposon ได้มากกว่าหนึ่งชนิดเพิ่มความสลับซับซ้อนของผลพวงที่บางทีอาจเกิดขึ้นกับ transposons ต่อสุขภาพรวมทั้งโรค” Jane Skok, PhD, Sandra และก็ Edward H. Meyer ศ.จ.ด้านรังสีรักษาโรคมะเร็งที่ศูนย์โรคมะเร็ง Perlmutter NYU Langone Health “นอกจากนั้นการแทรกแซงจากครอบครัวเดียวกันมีลักษณะท่าทางที่จะมีปฏิกิริยากับแต่ละอื่นๆซึ่งบางทีอาจจะช่วยเสริมผลกระทบต่อกิจกรรมทางพันธุกรรมของพวกเขาด้วย

มุมมองของความจริงทางพันธุกรรม

หลายทศวรรษหลังจากการศึกษาและทำการค้นพบดีเอ็นเอนักวิจัยส่วนมากมีความรู้สึกว่าเป็นกรรมพันธุ์ในด้านของยีนชิ้นหรือลำดับของดีเอ็นเอที่เข้ารหัสข้อเสนอสำหรับเพื่อการสร้างโปรตีนในเซลล์ แล้วนักวิทยาศาสตร์พบว่ายีนสร้างขึ้นเพียงแค่ เปอร์เซ็นต์ของดีเอ็นเอของพวกเราแล้วก็ความสลับซับซ้อนทางพันธุกรรมโดยมากเกิดขึ้นจากรหัสยีนที่ไม่ใช่ยีนซึ่งมีผลกระทบต่อเมื่อยีนเปิดหรือปิด ยิ่งกว่านั้นกึ่งหนึ่งของรหัสยีนที่ไม่ใช่นั้นพบว่ามาจากการแทรก DNA ของไวรัส ด้วยเหตุนั้นนักวิจัยก็เลยบอกว่าคนเขียนการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและความน่าจะเป็นไปได้สำหรับการเกิดข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นมาจากโรคเกิดขึ้นใน transposons รวมทั้งในยีน

ผลงานวิจัยเดี๋ยวนี้ขึ้นกับการค้นพบว่าองค์ประกอบของดีเอ็นเอซึ่งเรียกว่าenhancers ควบคุมลักษณะการทำงานของยีน ตัวเสริมเหล่านี้อาจถูกแยกออกจากยีนวัตถุประสงค์ของพวกเขาโดยใช้ระยะทางไกลบนห่วงโซ่ DNA แบบเส้นตรง แม้กระนั้นสามารถวนไปรอบๆในพื้นที่ มิติเพื่อโต้ตอบกับส่วนอื่นของห่วงโซ่โดยสร้างลูป แล้วหลักฐานปรากฏว่าบางส่วนของการเพิ่มการเวียนลูปกลุ่มนี้อาจเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของลำดับ transposon เชื้อไวรัส

แม้กระนั้นผู้ที่พากเพียรทำความเข้าใจหน้าที่ของวัสดุอุปกรณ์เสริมเหล่านี้ก็พบเจอปัญหา

การคั่นตัวของ Transposon เกิดขึ้นในหลายพื้นที่แล้วก็มีการทำรหัสดีเอ็นเอเดียวกันซ้ำ (ไม่ซ้ำกันอย่างไรก็ดีการเรียนรู้เกี่ยวกับความเกี่ยวเนื่องของจีโนมทั่วโลกขึ้นอยู่กับการค้นหาความเกี่ยวพันระหว่าง DNA ชิ้นเดียวที่ไม่ซ้ำกันรวมทั้งความเสี่ยงต่อโรค เพราะฉะนั้นลำดับซ้ำจะถูกไม่ให้ความสนใจเพราะเหตุว่าไม่กระจ่างว่าไซต์แทรกหลายที่พวกนี้มีปฏิสัมพันธ์กับยีนที่เกี่ยวเนื่องกับโรคอย่างใดอย่างหนึ่ง